पर्खाई एक झोंक्का नशाको

-




10 July, 2019


 पर्खाई एक झोंक्का नशाको

 दशौं दिन भएछ
थोपो नपिएको मैले,
मरुभूमि झैं सुख्खा गला
अनि रापिएका आँखा
चिस्यानको खोजिमा
भौंतारिन खोज्दैछ्न्,
जिवनको त के कुरा गरुं हजुर?
सन्तोषको वर्षा त
एकादेशको कथा भैसक्यो,
दु:खका ताता हावाले
आशाका निला बादलहरु
खै कुन सालमा नै उडाईसके रे!
तसर्थ निर्जन मन, निर्बल तन
एकछिन बिसाउन खोज्दैछु,
मदिराको एक प्याला
धेरैपछी भर्न खोज्दैछु,
सिग्रेटको धुँवामा
एक क्षण जिवनको सौदा गर्दैछु,
पर्खाई छ त बस,
केवल एक झोक्का नशाको ।।

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Sleep

-
Sleep comes to me, Like a Burmese python Swallowing a big prey, Slowly but patiently. There is nothing but darkness, Inside its endless belly. And this sleep in my eyes Trying to engulf me in darkness too, But the light of a dream Will soon follow, And distract me through The uncertainities of tomorrow; Will I open my eyes then? Who knows? Do you wish you are alive the next day? Do you even think of seeing the light next day, When the sleep, inside you,  Slowly creeps its way? Tell me, do you?
Read more

के देख्छ सिउंडीको फूलले?

-
Image
7th Dec, 2019 चौकोर कोठाको एक कुनामा एउटा पलङ लडिरहेको छ सायद कैयौं वर्षदेखि यसरी नै लडिरहेको होला, अनेकन मान्छेहरु यही पलङमाथी लडेका होलान, थाकेका जीउ, अल्छेको जीउ, बिरामी जीउ, यौनले उन्मादित जीउ, नजाने अनेकन जीउ यसमाथी उत्तानीएका होलान, घोप्टिएका होलान, हजारौ कोल्टे फेरेका होलान, कति सपना देखेका होलान? दिनका सपना छुट्टै, रातका छुट्टै, के सपना देखे होलान? फूल देखे होलान, आकाश देखे होलान, हरिया चौर अनि समतल फाँट देखे होलान, कुनै अवसादका देखे होलान, बिछोडका देखे होलान,  मिलनका देखे होलान, सोचेका देखे होलान, नसोचेका देखे होलान। ती सपना देख्ने मानिस  अहिले कहाँ होलान? के गर्दै होलान? ती अहिले पनि कतै न कतै सपना त अवश्य देख्दै होलान। अनि विपना नि? अँ, त म पलङको पो कुरा गर्दै थिए! ती मानिस जस्तै म अर्को मानिस यहीँ पलङमा लड्दैछु अहिले, सपना त म पनि देखिरहेको छु, खुला आँखा लिएर, तर म के देख्दैछु? बोध छैन मलाई, बाहिर गमलामा फुलेको सिँउडीको फूललाई...
Read more

म सडक हुँ

-
Image
25/06/2020 म सडक हुँ भाग-१ म सडक हुँ। म देख्न सक्दिँन, केवल महसुस गर्छु, मेरो देखाई नै यैं हो। रक्तनलिझैँ फैलिएको छु,  गल्लिगल्लिमा, सारा सहर भरी अनि नशामा रगत कुदेझैँ मेरो माथी चौबिसै घन्टा जीवन कुदिरहन्छ, थरीथरी जुत्तामा, चप्पलमा, नाङ्गो खुट्टामा, टायरमाथी अडिएको सवारीमा, दुई खुट्टामा, चार खुट्टामा, अनेकौं जीवन। म महसुस गरिरहन्छु, हेरिरहन्छु। मेरो हेराईको माप एउटै छ, चाहे बुढ्यौलीमा चाउरिए झैँ पत्रपत्र उप्किएको हुँ, या नवनिर्मित नवयौवना हुँ, या भर्खर शृङार गरिएकी नवयुवती। म एकनासले महसुस गर्छु। म महसुस गर्न सक्छु हिँडाईका चापहरु दौडाईका वेगहरु भिडहरु एकान्तहरु। म जम्मै देखिरहेछु, म सडक हुँ। म सुन्न सक्दिन, तर म जान्न खोज्छु, अनुमान लगाउन खोज्छु के भैरहेको छ मेरो माथी। म बुझ्दिन कहिले किन अनेकौं जुत्ताचप्पलहरु एकसाथ निस्कन्छन्, गल्लीगल्लीमा चोकचोकमा मुख्य सडकमा एकसाथ अगाडि बढ्छन् रोकिन्छ्न्, उभिन्छन् धेरैबेर, अनि भागाभाग गर्छन्। त्यहिं समय एक हुल फरक चापहरु म महसुस गर्छु, बुटहरुका सायद, उनिहरु पनि उभिन्छन् अनि बेगका साथ दौडिन्छन्। म महसुस गर्छु, अनेकौ नाङ्गा खुट्टाहरु अनि ती नाङ्ग...
Read more